Hoe vaak komt het voor dat je als vrouw je sleutelbos in je hand houdt, doet alsof je belt of toch even een andere route kiest om dat ene donkere steegje te vermijden? Het gevoel van onveiligheid op straat is voor veel vrouwen helaas een bekend en actueel probleem. Het enige positieve van de vreselijke recente gebeurtenissen is dat er meer aandacht voor dit onderwerp komt.
Want hoe kunnen we deze onveiligheid daadwerkelijk aanpakken? In dit blog duiken we in de wereld van nudging en omgevingspsychologie en onderzoeken we hoe kleine aanpassingen in onze omgeving een groot verschil kunnen maken voor zowel de gevoelde als de daadwerkelijke veiligheid.
Feitje van de week
Wist je dat mannen en vrouwen de openbare ruimte letterlijk anders waarnemen? Eye-tracking studies, zoals besproken in een eerder webinar, tonen aan dat mannen zich vaak focussen op een eindpunt, zoals het einde van een tunnel. Vrouwen daarentegen hebben een veel bredere, meer verspreide kijk, waarbij ze constant de gehele omgeving scannen. Deze verschillende manieren van waarnemen benadrukken het belang van een vrouwelijk perspectief in stadsontwerp, zeker als je bedenkt dat nog steeds 90% van onze omgeving door mannen wordt ontworpen.
Leestip van Unravel Behavior
Een bekende theorie die we in datzelfde webinar uitgebreid bespraken, is de 'Broken Window Theory'. Deze theorie stelt dat zichtbare tekenen van verval en wangedrag, zoals graffiti of een kapot raam, de drempel voor ander wangedrag verlagen. Een schone en goed onderhouden omgeving communiceert impliciet de sociale norm dat we zorg dragen voor onze buurt, wat de veiligheid ten goede komt. Wil je meer weten over hoe onze omgeving onbewust ons gedrag stuurt? Lees dan het klassieke artikel van de grondleggers van deze theorie, James Q. Wilson en George L. Kelling. Een fascinerende duik in de psychologie van onze leefomgeving!
Een praktijkvoorbeeld: de perfecte tunnel
Een van de meest beruchte onveilige plekken zijn vaak spoortunnels: de zichtlijnen zijn slecht, de verlichting is beperkt en er is meestal maar één uitweg. In Berlijn hebben ze een beruchte tunnel volledig herontworpen op basis van psychologische principes. Wat hebben ze gedaan?
- Zichtbaarheid en ontsnapping: De tunnel is in een flauwe bocht ontworpen, zodat je niet verrast kunt worden door iemand die om een hoek van 90 graden staat. Ook zijn er extra zijuitgangen gecreëerd voor een duidelijke 'way out'.
- Verlichting: De kleurtemperatuur van de verlichting is overdag gelijk aan daglicht en verandert 's avonds in sfeervol neon, wat een gevoel van levendigheid creëert.
- Menselijke aanwezigheid: De muren zijn volledig bedekt met kunst en gedichten in glas. Dit geeft niet alleen iets interessants om naar te kijken, maar creëert ook een impliciet gevoel van menselijke aanwezigheid, wat de perceptie van veiligheid verhoogt.
Het resultaat? Het gebruik en de ervaring van de tunnel zijn compleet veranderd. Een krachtig voorbeeld van hoe doordacht design een onveilige plek kan transformeren.
Ben je benieuwd naar meer concrete tips en voorbeelden? Zoals de rol van geluid, schuine hoeken, groenvoorziening en het communiceren van de juiste sociale normen? Of wil je weten wat nudging voor toezicht en veiligheid voor jouw organisatie kan betekenen?
Kijk dan het volledige webinar Vrouwen Veilig op Straat nu terug en ontdek hoe we samen kunnen bouwen aan een veiligere omgeving voor iedereen.
PS Vond je dit blog waardevol en wil je het niet missen als we een nieuwe publiceren?
Schrijf je dan in voor onze updates, je bent met ruim 3000 anderen in goed gezelschap.
